STRONA GŁÓWNA |  ORZECZENIA W BAZIE |  SZUKAJ ORZECZEŃ |  WYDAWNICTWO |  ZASADY DOSTĘPU |  KONTAKT

LOGOWANIE DO SYSTEMU
e-mail:
hasło:
dalej
Jezeli nie masz jeszcze konta zarejestruj się tutaj. To nic nie kosztuje!

PRZEGLĄDAJ ORZECZENIA

Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych
Sądu Najwyższego
Naczelnego Sądu Administracyjnego
Sądów Apelacyjnych
Sądów Wojewódzkich
Sądów ws Antymonopolowych
Sądu Arbitrażowego przy K.I.G.
Sądów Zagranicznych
Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym
Trybunału Konstytucyjnego
Inne
Glosa
Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych
Karne
Cywilne
Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Orzeczenia Nadzwyczajne Sądu Najwyższego
Glosy i artykuły
Sądu Najwyższego
Orzecznictwo Trybunałów Europejskich




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 lipca 2001 r.

Rocznik: 2002, miesiąc: 2, pozycja: 15, Sygnatura: II AKz 488/01
Data wprowadzenia do systemu: 12-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Ustawodawca w przepisie art. 258 § 2 k.p.k. wprowadził domniemanie, iż surowość grożącej kary rodzi obawę zakłócenia toku postępowania, a to z kolei powoduje potrzebę zabezpieczenia jego prawidłowego toku, właśnie poprzez stosowanie tymczasowego aresztowania. Złożenie wyjaśnień nawet wówczas, gdy zawierają one przyznanie się do winy, samo w sobie nie wyklucza niebezpieczeństwa utrudniania postępowania i nie nakazuje uchylenia zastosowanego środka zapobiegawczego. Sąd Apelacyjny w Katowicach, po [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2001 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 10, pozycja: 63, Sygnatura: II AKa 218/01
Data wprowadzenia do systemu: 05-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
W razie rzeczywistego zbiegu przepisów ustawy, gdy czyn nieletniego, odpowiadającego na podstawie art. 10 § 2 k.k., wykracza poza znamiona przepisu wymienionego w art. 10 § 2 k.k., sięgnięcie do pozostałych zbiegających się przepisów dla pełnej charakterystyki prawnokarnej, poprzez kumulatywną kwalifikację prawną czynu, nie jest możliwe. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu w dniu 13 i 19 czerwca 2001 r. sprawy Tomasza Z. oskarżonego z art. 280 § 1 k.k. i art. 197 § 3 k.k., z powodu apel [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 czerwca 2001 r.

Rocznik: 2002, miesiąc: 8, pozycja: 67, Sygnatura: I AKz1 349/01
Data wprowadzenia do systemu: 16-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
W świetle przepisu art. 206 § 2 k.k.w. brak jest podstaw do twierdzenia, że do rozkładania na raty kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie ma jedynie przepis art. 49 § 1 k.k.w., umożliwiający rozłożenie na raty tych należności jedynie na okres jednego roku. Wprost przeciwnie, wykładnia językowa i logiczna w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że odpowiednie zastosowanie w tym przypadku mają też pozostałe paragrafy tego artykułu. Co za tym idzie, nic nie stoi na przeszkodzie rozłożenia na [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 7 czerwca 2001 r.

Rocznik: 2002, miesiąc: 4, pozycja: 34, Sygnatura: II AKa 176/01
Data wprowadzenia do systemu: 15-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Z przepisu art. 413 k.p.k. nie wynika expressis verbis, iż jednym z elementów wyroku musi być rozstrzygnięcie co do dowodów rzeczowych. Natomiast wykładnia literalna przepisu art. 420 § 2 k.p.k. wskazuje, że orzeczenie takie może być zawarte w wyroku, przy czym przepis ten przewiduje sytuację, gdy sąd orzekający meriti nie obejmuje wyrokiem rozstrzygnięcia co do dowodów rzeczowych, wskazując tryb w jakim może nastąpić uzupełnienie w tym względzie wyroku. Z powyższego wynika, że sąd I instancji z [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2001 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 10, pozycja: 67, Sygnatura: II AKa 197/01
Data wprowadzenia do systemu: 05-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Ustalenie, że oskarżony popełnił jeden czyn, którym naruszył dobro chronione prawem i naraził na bezpośrednie niebezpieczeństwo naruszenia takiego dobra dwóch osób pokrzywdzonych, oznacza, że brak wniosku o ściganie pochodzącego od jednego z pokrzywdzonych, nie uprawnia do odrębnego orzeczenia w wyroku o umorzeniu postępowania w tej części, na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w związku z art. 414 § 1 k.p.k., ponieważ takie orzeczenie może dotyczyć jedynie całości czynu, a nie jego elementów. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2001 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 10, pozycja: 66, Sygnatura: II AKo 325/01
Data wprowadzenia do systemu: 05-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Jeżeli naruszenie zasady ne bis in idem nastąpiło w tym samym postępowaniu, to uznać należy, że nie stanowi ono podstawy stwierdzenia nieważności orzeczenia z mocy samego prawa, a jedynie względną przesłankę odwoławczą, w rozumieniu art. 438 pkt 2 k.p.k. w związku z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (zdanie pierwsze), którą sąd odwoławczy powinien uwzględnić z urzędu przy rozpoznawaniu sprawy na skutek apelacji. Z UZASADNIENIA Sąd Okręgowy w O., w związku z rozpoznawaniem w dniu 22 marca 2001 r. sprawy [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 maja 2001 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 12, pozycja: 87, Sygnatura: II AKz1 230/01
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
I. Dodatnia prognoza kryminologiczna powinna być rezultatem kumulatywnej oceny wszystkich kryteriów zawartych w przepisie dopuszczającym skorzystanie przez skazanego z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia. II. Stosowanie wyjątkowej instytucji z art. 77 § 1 k.k., przy przestępstwach zgwałcenia w warunkach recydywy szczególnej, powinno nastąpić z należytą ostrożnością, w sytuacjach zupełnie wyjątkowych. Sąd Apelacyjny w Lublinie, po rozpoznaniu w sprawie przeciwko Grzegorzowi P. sk [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2001 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 10, pozycja: 69, Sygnatura: II AKz 350/01
Data wprowadzenia do systemu: 05-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
1. Za wypadek nie cierpiący zwłoki w rozumieniu art. 137 k.p.k. nie można uznać sytuacji wynikającej z błędnego zaplanowania terminu posiedzenia, czy z zaniedbania sądu. 2. Jeżeli postanowienie o przedłużeniu stosowania tymczasowego aresztowania zapadło z obrazą art. 249 § 5 k.p.k., lecz w dacie rozpoznawania zażalenia, podstawą pozbawienia wolności podejrzanego jest już inna decyzja procesowa, to sąd odwoławczy rozpoznając to zażalenie nie może wprawdzie uchylić tymczasowego aresztowania, ale [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2001 r.

Rocznik: 2002, miesiąc: 1, pozycja: 4, Sygnatura: II AKz 115/01
Data wprowadzenia do systemu: 12-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Wyrok łączny nie musi obejmować jedną karą wszystkich skazań zgłoszonych do zbadania. Wyrok łączny może orzekać także kilka kar łącznych, jeżeli ich suma nie będzie dla skazanego mniej korzystna od wykonywania poszczególnych kar bądź wykonywania kar łącznych orzeczonych poprzednio i kar za pojedyncze przestępstwa. Sąd Apelacyjny w Krakowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10 maja 2001 r. sprawy Zbigniewa D., z jego wniosku, o wyrok łączny, na skutek zażalenia wnioskodawcy, na postanowienie [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2001 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 9, pozycja: 60, Sygnatura: II AKa 103/01
Data wprowadzenia do systemu: 05-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Do osoby dochodzącej odszkodowanie na podstawie art. 552 § 1-4 nie ma zastosowania art. 374 § 1 k.p.k., co wyklucza w tym postępowaniu możliwość zaistnienia uchybienia stanowiącego bezwzględny powód odwoławczy z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Przeprowadzenie jednak rozprawy pod nieobecność wnioskodawcy, gdy sam, będąc pozbawiony wolności, na rozprawę nie mógł się stawić, a zaniechano zarządzania doprowadzenia go na rozprawę z miejsca pozbawienia wolności, ewidentnie narusza prawa wnioskodawcy i stano [...]
[pełny tekst]



strony wyników:
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, [102], 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178




POLITYKA PRYWATNOŚCI |  KONTAKT |  ZASADY DOSTĘPU