STRONA GŁÓWNA |  ORZECZENIA W BAZIE |  SZUKAJ ORZECZEŃ |  WYDAWNICTWO |  ZASADY DOSTĘPU |  KONTAKT

LOGOWANIE DO SYSTEMU
e-mail:
hasło:
dalej
Jezeli nie masz jeszcze konta zarejestruj się tutaj. To nic nie kosztuje!

PRZEGLĄDAJ ORZECZENIA

Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych
Sądu Najwyższego
Naczelnego Sądu Administracyjnego
Sądów Apelacyjnych
Sądów Wojewódzkich
Sądów ws Antymonopolowych
Sądu Arbitrażowego przy K.I.G.
Sądów Zagranicznych
Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym
Trybunału Konstytucyjnego
Inne
Glosa
Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych
Karne
Cywilne
Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Orzeczenia Nadzwyczajne Sądu Najwyższego
Glosy i artykuły
Sądu Najwyższego
Orzecznictwo Trybunałów Europejskich




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2000 r.

Rocznik: 2000, miesiąc: 7, pozycja: 61, Sygnatura: II AKo 616/99
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
1. Problem nieważności orzeczenia z mocy samego prawa jest zupełnie różny, od problemu merytorycznej poprawności czy słuszności orzeczenia. 2. Postanowienie sądu rejonowego, wydane z obrazą art. 66 § 1 k.k., o warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec sprawcy, który był już uprzednio karany za przestępstwo umyślne, nie jest z tego powodu nieważne ipso iure, na podstawie art. 101 § 1 pkt 8 k.p.k. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu w sprawie przeciwko Stanisławowi K., oskarżonem [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2000 r.

Rocznik: 2000, miesiąc: 9, pozycja: 64, Sygnatura: II AKa 241/99
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Tylko czyn wyczerpujący znamiona z art. 210 § 1 k.k. z 1969 r. pozwala na zastosowanie art. 280 § 1 k.k. jako ustawy względniejszej dla sprawcy, obowiązującej w czasie wyrokowania. W przeciwnym razie, ustawą względniejszą dla oskarżonego byłby Kodeks karny z 1969 r., bowiem art. 208 k.k. z 1969 r. nie należał w ogóle do przestępstw wymienionych w art. 9 § 2 k.k. z 1969 r., a w związku z tym był tylko czynem karalnym, uzasadniającym odpowiedzialność nieletniego w postępowaniu regulowanym ustawą z [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego z Lublinie z dnia 29 grudnia 1999 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 1, pozycja: 3, Sygnatura: II AKz1 485/99
Data wprowadzenia do systemu: 16-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Jeżeli wyrok wydany przed 1 września 1998 r. uprawomocnił się po wejściu w życie nowej Kodyfikacji, art. 14 pkt 2 p.w.k.k. nie ma zastosowania. Oznacza to, że wykonanie grzywny następuje zgodnie z zasadami określonymi w Kodeksie karnym wykonawczym z 1997 r. zawsze wtedy, gdy wyrok orzekający tę karę uprawomocnił się po wejściu w życie tego Kodeksu, niezależnie od tego, czy był wydany przed, czy po 1 września 1997 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie, po rozpoznaniu w sprawie Dariusza H. skazanego za pr [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 grudnia 1999 r.

Rocznik: 2000, miesiąc: 6, pozycja: 48, Sygnatura: II AKz 237/99
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Gwarancyjnych funkcji przepisu art. 263 k.p.k. należy upatrywać w nakazie ograniczenia czasu rzeczywistego pozbawienia podejrzanego wolności w związku z potrzebami postępowania karnego i nie dotyczą one decyzji, które nie są wykonywane, a więc nie naruszają w sposób realny sfery wolności oskarżonego (...). Sąd Apelacyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu w sprawie przeciwko J. H., podejrzanego o przestępstwo z art. 46 ust. 1 w zbiegu z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwd [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 1999 r.

Rocznik: 2000, miesiąc: 9, pozycja: 67, Sygnatura: II AKa 326/99
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Sprawca, który na pewnym etapie postępowania przygotowawczego zachowuje się w sposób przewidziany przez dyspozycję art. 60 § 3 k.k., a następnie odwołuje swoje dotychczasowe wyjaśnienia, nie może liczyć na nadzwyczajne złagodzenie kary. Z UZASADNIENIA Unormowanie zawarte w dyspozycji art. 60 § 3 k.k. z 1997 r. nie jest do końca jasne i od samego początku funkcjonowania nowej kodyfikacji karnej budziło wątpliwości w doktrynie, a przede wszystkim w praktyce. Nie miejsce w niniejszym uzasadnieniu [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 listopada 1999 r.

Rocznik: 2000, miesiąc: 7, pozycja: 55, Sygnatura: II AKz 345/99
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
I. Istotą prawidłowego zawiadomienia jest skuteczne przekazanie informacji o czasie i miejscu posiedzenia, natomiast forma telefoniczna, telegraficzna, czy inna nie ma w tym wypadku decydującego znaczenia, skoro do zainteresowanego dotarła wiadomość, o tym gdzie i kiedy posiedzenie będzie miało miejsce. II. Zawarty w art. 263 § 5 k.p.k. termin jest jedynie terminem instrukcyjnym i nie należy do przesłanek wpływających na ocenę dopuszczalności i zasadności złożonego wniosku. Zarzut, jakoby uch [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 1999 r.

Rocznik: 2000, miesiąc: 7, pozycja: 58, Sygnatura: II AKo 246/99
Data wprowadzenia do systemu: 06-01-2004
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia sądu rejonowego o umorzenie postępowania przygotowawczego ze względu na przedawnienie karalności czynu, o ściganie którego wniesiono, nie jest dopuszczalny tak z uwagi na kategorię orzeczenia (dotyczącego kwestii ubocznych w stosunku do "przedmiotu procesu"), którym o powyższym rozstrzygnięto, jak i z uwagi na sam charakter ujemnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia, która nie może stanowić przyczyny nieważności z pkt. 8 § 1 art. 101 k. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 1999 r.

Rocznik: 2002, miesiąc: 4, pozycja: 33, Sygnatura: II AKa 243/99
Data wprowadzenia do systemu: 15-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Zawarte w art. 184 § 1 k.p.k. pojęcie "dane osobowe" rozumieć należy jako każdą informację dotyczącą osoby fizycznej, pozwalającą na określenie tożsamości tej osoby, co oznacza, że po zaistnieniu przesłanek anonimizacji świadka dopuszczalne jest, w oparciu o przepis art. 184 § 1 i § 2 k.p.k., utajnienie przed oskarżonym i jego obrońcą fragmentów zeznań świadka anonimowego, zawierających informacje, których ujawnienie prowadziłoby do ustalenia tożsamości świadka. Z UZASADNIENIA (...) Uniemożliw [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 listopada 1999 r.

Rocznik: 2001, miesiąc: 1, pozycja: 2, Sygnatura: II AKa 243/99
Data wprowadzenia do systemu: 16-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Pozbawienie oskarżonego wolności, którego źródłem było naganne jego zachowanie w postaci naruszenia powagi sądu, będące wykonaniem kary orzeczonej w oparciu o art. 43 § 1 u.s.p., nie może być uznane za okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, o jakim mowa w art. 63 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny w Katowicach, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 1999 r. sprawy Andrzeja M. oskarżonego z art. 207 § 1 k.k., art. 156 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k., z powodu apelacji, wn [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 1999 r.

Rocznik: 2002, miesiąc: 3, pozycja: 23, Sygnatura: II AKz 311/99
Data wprowadzenia do systemu: 15-12-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
W odniesieniu zaś do prezentowanych przez Sąd Okręgowy oraz skarżącego prokuratora poglądów dotyczących pokrzywdzonego, przypomnieć należy, że zgodnie z art. 49 § 1 k.p.k., pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo, zaś z kontekstu § 3 art. 49 k.p.k. wynika, że pokrycie szkody skutkuje uznaniem za pokrzywdzonego jedynie zakładu ubezpieczeń. Fakt wprowadzenia w błąd dla rozporządzenia cudzym mieniem, jak wyni [...]
[pełny tekst]



strony wyników:
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, [115], 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178




POLITYKA PRYWATNOŚCI |  KONTAKT |  ZASADY DOSTĘPU