STRONA GŁÓWNA |  ORZECZENIA W BAZIE |  SZUKAJ ORZECZEŃ |  WYDAWNICTWO |  ZASADY DOSTĘPU |  KONTAKT

LOGOWANIE DO SYSTEMU
e-mail:
hasło:
dalej
Jezeli nie masz jeszcze konta zarejestruj się tutaj. To nic nie kosztuje!

PRZEGLĄDAJ ORZECZENIA

Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych
Sądu Najwyższego
Naczelnego Sądu Administracyjnego
Sądów Apelacyjnych
Sądów Wojewódzkich
Sądów ws Antymonopolowych
Sądu Arbitrażowego przy K.I.G.
Sądów Zagranicznych
Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym
Trybunału Konstytucyjnego
Inne
Glosa
Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych
Karne
Cywilne
Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Orzeczenia Nadzwyczajne Sądu Najwyższego
Glosy i artykuły
Sądu Najwyższego
Orzecznictwo Trybunałów Europejskich




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 2 kwietnia 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 3, pozycja: 16, Sygnatura: II AKr 32/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Jakkolwiek między przepisami art. 158 § 1 k.k. i art. 156 § 2 k.k. zachodzi logiczny stosunek ich krzyżowania się, będący teoretyczną podstawą kumulatywnego zbiegu tych przepisów, to jednak przy działaniu dwóch sprawców, przyjęcie art. 156 §2 k.k. możliwe jest tylko wtedy, gdy określone uszkodzenie ciała naruszające jego czynności na okres poniżej 7 dni, zostało spowodowane przez określonego sprawcę. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 17 września 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 3, pozycja: 17, Sygnatura: II AKr 80/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Skazując za usiłowanie popełnienia przestępstwa, w żadnym wypadku nie można przyjąć za podstawę skazania art. 11 § 1 k.k. w zw. Z odpowiednim przepisem części szczególnej.Podstawą taką jest natomiast, w połączeniu z odpowiednim przepisem części szczególnej – art. 12 § 1 k.k. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 3 sierpnia 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 3, pozycja: 18, Sygnatura: II AKz 124/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Oczywistość niesłusznego tymczasowego aresztowania musi istnieć w momencie podejmowania decyzji o jego zastosowaniu, a ponadto niesłuszność ta już wówczas musi rzucać się w oczy. Sytuacja taka zachodzi natomiast wówczas, gdy zebrane w toku postępowania przygotowawczego dowody dostatecznie uzasadniają, że podejrzany popełnił przestępstwo (art. 209 k.p.k.), choćby dowody te w dalszym toku postępowania zostały przez sąd ocenione jako niewystarczające do wydania wyroku skazującego. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 2 sierpnia 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 3, pozycja: 19, Sygnatura: II AKz 130/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Z wykładni art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.U. Nr 34, poz. 149) wynika, że ustawodawca przywiązuje zasadniczą wagę jedynie do tego, czy orzeczenie o pozbawieniu wolności (lub decyzja) zostało wydane przez polskie organy ścigania, wymiaru sprawiedliwości lub polskie organy pozasądowe. Nie wiąże zaś zastosowania tej ustawy z miejscem faktycznego pozbawie [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 września 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 3, pozycja: 17, Sygnatura: I ACr 415/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Z samej istoty pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik w celu wywołania bezpośredniego skutku dla mocodawcy swojej czynności dokonanej z osobą trzecią (z którą zawiera umowę) – musi oświadczyć osobie trzeciej, że działa nie we własnym imieniu, lecz w imieniu swego mocodawcy i musi wymienić osobę mocodawcy. W przeciwnym razie należy uznać, że działał on we własnym imieniu, a nie jako pełnomocnik osoby trzeciej.Przewidziane bowiem w art. 97 k.c. domniemanie pełnomocnictwa ma zastosowanie jedyn [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 4, pozycja: 20, Sygnatura: II AKr 258/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Przymiotu przestępstwa, za które ustawa przewiduje karę śmierci nie traci czyn zagrożony taką karą nawet w przypadku, gdy z mocy określonego przepisu części ogólnej Kodeksu karnego nie jest w ogóle możliwe wymierzenie kary najwyższej – kary śmierci na przykład w sytuacji przewidzianej w art. 31 k.k., względnie wówczas, gdy wymierzeniu takiej kary stoi na przeszkodzie procesowy zakaz reformationis in peius (art. 408 k.p.k.). [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 23 września 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 4, pozycja: 21, Sygnatura: II AKr 83/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Podżeganie w każdym wypadku musi łączyć się przynajmniej z próbą wywarcia presji psychicznej na osobie oprawcy i ma skłonić go do dokonania przestępstwa. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 5 marca 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 4, pozycja: 22, Sygnatura: II AKr 15/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Jeżeli z czynów przestępczych wchodzących w skład przestępstwa ciągłego podlega tej samej kumulatywnej kwalifikacji, to i przestępstwo ciągle należy kwalifikować identycznie. Jeżeli natomiast czyny wchodzące w skład przestępstwa ciągłego maja niejednakowe kwalifikacje, to zastosowanie art. 10 § 2 i 3 k.k. nie jest możliwe, bowiem przepis ten dotyczy wypadku gdy podstawą kwalifikacji prawnej jest czyn wyczerpujący znamiona w dwu lub więcej przepisach ustawy karnej. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 19 marca 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 4, pozycja: 23, Sygnatura: II AKr 26/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Przyjmując istnienie zamiaru ewentualnego, należy zawsze wyjaśnić, dlaczego włącza się działanie lekkomyślne, podpadające już pod art. 152 k.k., przy którym sprawca również możliwości spowodowania śmierci przewiduje, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że tego uniknie. [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych > Karne

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 25 marca 1993 r.

Rocznik: 1994, miesiąc: 4, pozycja: 24, Sygnatura: II AKz 50/93
Data wprowadzenia do systemu: 05-10-2003
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
W sprawie o zabójstwo koniecznym jest dokładne ustalenie mechanizmu powstałych obrażeń, głębokość ran, ich kierunku, siły zadanych uderzeń itp. Może to niewątpliwie wpłynąć na ustalenie zakresu odpowiedzialności oskarżonej, a co się z tym łączy, przyjęcie prawidłowej kwalifikacji prawnej przypisanego czynu. [...]
[pełny tekst]



strony wyników:
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, [150], 151, 152, 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178




POLITYKA PRYWATNOŚCI |  KONTAKT |  ZASADY DOSTĘPU