STRONA GŁÓWNA |  ORZECZENIA W BAZIE |  SZUKAJ ORZECZEŃ |  WYDAWNICTWO |  ZASADY DOSTĘPU |  KONTAKT

LOGOWANIE DO SYSTEMU
e-mail:
hasło:
dalej
Jezeli nie masz jeszcze konta zarejestruj się tutaj. To nic nie kosztuje!

PRZEGLĄDAJ ORZECZENIA

Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych
Sądu Najwyższego
Naczelnego Sądu Administracyjnego
Sądów Apelacyjnych
Sądów Wojewódzkich
Sądów ws Antymonopolowych
Sądu Arbitrażowego przy K.I.G.
Sądów Zagranicznych
Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym
Trybunału Konstytucyjnego
Inne
Glosa
Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych
Karne
Cywilne
Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Orzeczenia Nadzwyczajne Sądu Najwyższego
Glosy i artykuły
Sądu Najwyższego
Orzecznictwo Trybunałów Europejskich




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 11, pozycja: 63, Sygnatura: III CZP 77/10
Data wprowadzenia do systemu: 29-12-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Zarząd spółdzielni mieszkaniowej, na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1116, ze zm.), nie jest uprawniony do podjęcia uchwały zmieniającej uchwałę określającą przedmiot odrębnej własności wszystkich lokali mieszkalnych i udziały właścicieli lokali w nieruchomości wspólnej. Jeżeli istnieje ważna uchwała zarządu spółdzielni, określająca wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, to nie ma przeszkód [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 12, pozycja: 72, Sygnatura: II CSK 210/10
Data wprowadzenia do systemu: 26-01-2012
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Dorozumiana zgoda inwestora na zawarcie umowy wykonawcy i podwykonawcy (art. 647[1] § 2 zdanie pierwsze k.c.) wyrażona w sposób czynny jest skuteczna, gdy dotyczy umowy, której istotne postanowienia, decydujące o zakresie solidarnej odpowiedzialności inwestora z wykonawcą za wypłatą wynagrodzenia podwykonawcy są znane inwestorowi albo z którymi miał możliwość zapoznania się. Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa „BSPEEW” SA w W., przeciwko „EWK”, spółce z o.o. w K. z ud [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 2, pozycja: 12, Sygnatura: I KZP 17/10
Data wprowadzenia do systemu: 23-05-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Przedmiotem przepadku na podstawie art. 29 pkt 2 k.k.s. może być, w zależności od okoliczności konkretnej sprawy, zarówno sam ciągnik siodłowy, naczepa, jak i ciągnik siodłowy z naczepą (art. 53 § 18 k.k.s.). Sąd Najwyższy, w sprawie Petro S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 30 września 2010 r., przedstawionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s., postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 czerwca 2010 r., zagadnienia prawnego wymagającego [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 8, pozycja: 43, Sygnatura: I KZP 16/10
Data wprowadzenia do systemu: 16-11-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Członek zarządu jednoosobowej spółki Skarbu Państwa mającej postać jednostki górnictwa węglowego, w rozumieniu art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 września 1997 r. o restrukturyzacji finansowej jednostek górnictwa węgla kamiennego oraz wprowadzeniu opłaty węglowej (Dz.U. nr 113, poz. 735 ze zm.) lub spółki węglowej, w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 10, pozycja: 55, Sygnatura: V CSK 52/10
Data wprowadzenia do systemu: 29-12-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Zebranie właścicieli lokali może podejmować uchwały również w sprawach, które nie zostały ujęte w porządku obrad ustalonym przez zarząd (zarządcę). Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa Romana T., przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. H. nr 9 w Z., o uchylenie uchwał, po rozpoznaniu, na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2010 r., skargi kasacyjnej powoda, od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2009 r., oddalił skargę kasacyjną, oddalił wniosek pozwanej [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 11, pozycja: 67, Sygnatura: V CSK 49/10
Data wprowadzenia do systemu: 29-12-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
W razie nieodpłatnego nabycia przez spółdzielnię mieszkaniową budynku, w którym znajdują się dawne mieszkania zakładowe, najemca ubiegający się o przeniesienie własności lokalu jest obowiązany spłacić spółdzielni zadłużenie z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu (art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1116, ze zm.). Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa Reginy B. i Wiesława B., przeciwko Spółdzieln [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2010 r.

Rocznik: 2012, miesiąc: 6, pozycja: 35, Sygnatura: IV CSK 76/10
Data wprowadzenia do systemu: 01-10-2012
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Właścicielowi gruntu, którego granice zostały przekroczone przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia na nieruchomości sąsiedniej, przysługują tzw. roszczenia uzupełniające, przewidziane w art. 224 § 2 i art. 225 k.c. także wówczas, gdy zgodnie z art. 151 k.c. nie służy mu roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego. Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa „N.R.F.”, spółki z o.o. w S., przeciwko Halinie W., o zapłatę, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dn [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Sąd może na podstawie art. 276 § 4 k.s.h. ustanowić likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością także wtedy, gdy nie jest to połączone z odwołaniem dotychczasowego likwidatora. Sąd Najwyższy, w sprawie z wniosku kuratora SET sp. z o.o. w G., o ustanowienie likwidatora lub kuratora, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej, na posiedzeniu jawnym w dniu 23 września 2010 r., zagadnienia prawnego, przedstawionego przez Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r.: „Czy przepis art. 276 § 4 k.s.h. ma zastosowanie do powołania likwidatora także wtedy gdy powołanie to nie jest połączone z odwołaniem poprzedniego likwidatora bowiem likwidator ten złożył wcześniej skuteczną rezygnację?” podjął uchwałę, jak wyżej. UZASADNIENIE Zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w G. powstało w związku z rozpoznawaniem zażalenia wnioskodawcy kuratora SET Spółka z o.o. w G. na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 stycznia 2010 r. o oddaleniu wniosku w sprawie o ustanowienie likwidatora lub kuratora. Uzasadniając zaskarżone postanowienie, sąd pierwszej instancji wskazał, że nie można w sprawie zastosować art. 276 § 4 k.s.h., tak jak wnosi wnioskodawca, ponieważ w spółce brak likwidatora, który złożył skuteczną rezygnację, a przepis ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy w spółce działa likwidator. Ponadto, zdaniem Sądu, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 26 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (jedn. tekst Dz.U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186 ze zm., dalej jako ustawa o KRS), o co wnosił alternatywnie wnioskodawca, ponieważ spółka nie ma organu, bez którego nie może działać; jego brak powoduje, że nie może zostać wszczęte postępowanie, o jakim mowa w art. 24 ustawy o KRS, które warunkuje ustanowienie kuratora rejestrowego. Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na postanowienie sądu pierwszej instancji, zaprezentował możliwość rozważenia również odmiennego poglądu co do zastosowania art. 276 § 4 k.s.h., ale uznając, że mimo uwzględnienia wykładni językowej i funkcjonalnej tego przepisu nie jest jasne, w jakich okolicznościach sąd jest uprawniony do ustanowienia likwidatorów spółki z o.o., przedstawił Sądowi Najwyższemu w trybie art. 390 § 1 k.p.c. sformułowane na wstępie zagadnienie prawne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedstawione zagadnienie prawne związane jest z rozwiązaniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i jej likwidacją. Ze względu na skuteczne złożenie przez likwidatora rezygnacji z funkcji spółka pozostała bez organów uprawnionych do działania w jej imieniu, a tymczasem należało zlikwidować pozostały majątek spółki, w którym był budynek grożący zawaleniem. Sąd, na podstawie art. 42 k.c., ustanowił dla spółki kuratora, który podjął czynności zmierzające do powołania organów spółki, ale okazały się one nieskuteczne. Z powodu braku zainteresowania wspólników losami spółki nie można było ustalić wspólników stanowiących w niej większość. W tej sytuacji kurator wystąpił na podstawie art. 276 § 4 k.s.h. o sądowe ustanowienie dla spółki likwidatora. Powołany przepis stanowi, że na wniosek osób mających interes prawny sąd może, z ważnych powodów, odwołać likwidatorów i ustanowić innych. Powstała wątpliwość co do tego, czy koniunkcja „i” zawarta w art. 276 § 4 k.s.h. sprawia, że sąd może powołać nowych likwidatorów w toku postępowania tylko jeśli jednocześnie odwołuje dotychczasowych, czy też przepis ten zawiera dwa niezależnie od siebie uprawnienia: do odwołania likwidatorów i do powołania nowych likwidatorów. Chodzi zatem o rozstrzygnięcie, czy wykonanie wymienionych uprawnień może nastąpić łącznie, czyli zgodnie z sekwencją czynności, najpierw powinno się odwołać dotychczasowych likwidatorów, a następnie powołać na ich miejsce nowe osoby, czy też dochodzi tylko do powołania nowych likwidatorów, ponieważ nie ma osób pełniących dotychczas te funkcje; nie ma więc kogo odwoływać, albo odwrotnie – ze wskazanych przyczyn nie ma potrzeby powoływania nowych likwidatorów i następuje tylko odwołanie dotychczasowych. Udzielenie odpowiedzi na postawione pytania ma szersze znaczenie, niż wynika z zagadnienia przedstawionego przez Sąd Okręgowy, ponieważ w swej istocie nie dotyczy tylko rezygnacji likwidatora z pełnienia swojej funkcji, lecz wszystkich przypadków wygaśnięcia funkcji likwidatora, zarówno wynikających z czynności prawnych (zwłaszcza wskutek uchwały wspólników o odwołaniu likwidatora), jak i z faktów (np. śmierci likwidatora). Niepowołanie nowego likwidatora przez zgromadzenie wspólników nakazuje rozważyć, czy sąd może w każdej z podanych sytuacji ustanowić na podstawie art. 276 § 4 k.s.h. nowego likwidatora w celu dokończenia przez niego likwidacji spółki. Zasadność udzielania odpowiedzi na postawione zagadnienie prawne zależy najpierw od rozstrzygnięcia, czy kurator ustanowiony dla spółki na podstawie art. 42 k.c. może prowadzić postępowanie likwidacyjne jako likwidator, czy też takiego uprawnienia nie ma. Przeważające stanowisko doktryny i judykatury, która jednoznacznie się nie wypowiedziała w tej kwestii, prowadzi do wniosku, że kurator ustanowiony na podstawie art. 42 k.c. może dokonywać czynności zwykłego zarządu w spółce, ale nie uzyskuje funkcji zarządu (por. postanowienie SN z dnia 7 maja 2004 r., III CK 249/03, OSNC 2005, nr 5, poz. 87), zaś zakresy uprawnień tzw. kuratora prawa materialnego (ustanowionego na podstawie art. 42 k.c.) i tzw. kuratora rejestrowego (ustanowionego na podstawie art. 26 ustawy o KRS) nie pokrywają się. Z mocy art. 42 § 2 k.c. kurator powołany według § 1 tego artykułu jest uprawniony tylko do podjęcia starań o likwidację spółki, ale nie staje się likwidatorem, którego uprawnienia przysługują kuratorowi rejestrowemu na podstawie art. 29 ustawy o KRS (postanowienie SN z dnia 30 maja 2008 r., III CZP 40/08, Lex nr 453601; postanowienie SN z dnia 5 października 2005 r., II CZ 84/05, niepubl.; częściowo odmiennie na gruncie poprzedniego stanu prawnego postanowienie SN z dnia 15 września 1992 r., I CRN 136/92, Lex nr 192316). Skład orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do stanowiska, że kurator ustanowiony na podstawie art. 42 k.c. nie może jednocześnie pełnić funkcji likwidatora spółki, tylko ma podjąć starania w celu jego powołania dla przeprowadzenia likwidacji. Z tego wynika, że zasadne jest udzielenie odpowiedzi na przedstawione Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne. Za uznaniem zastosowania art. 276 § 4 k.c. do ustanowienia likwidatorów tylko w razie wcześniejszego odwołania poprzednich likwidatorów podnosi się argumenty natury historycznej i językowej. Na gruncie art. 266 k.h., odpowiadającego brzmieniu obecnego art. 276 § 4 k.s.h. wyrażane było stanowisko doktryny o zasadności tylko łącznego odwołania dotychczasowych i powołania nowych likwidatorów. Zdaniem zwolenników wąskiego rozumienia znaczenia art. 276 § 4 k.s.h., przepis ten wyczerpująco reguluje kwestię powoływania i odwoływania likwidatorów w spółce z o.o. i przyjmuje jako wyjątek od zasady powoływanie likwidatorów przez sąd, a przez jego sformułowanie skłania do nierozdzielania uprawnień do powołania likwidatorów od jego uprzedniego ich odwołania. Uzasadnienie to uzupełnia się wykładnią funkcjonalną, według której tylko w dwóch przypadkach likwidatorzy mogą zostać ustanowieni przez sąd: gdy sąd orzeka o rozwiązaniu spółki (art. 276 § 3 k.s.h.) i gdy ze względu na interes prawny osób, którym działania likwidatorów zagrażają, sąd, z ważnych powodów, na wniosek tych osób może odwołać dotychczasowych likwidatorów, ustanawiając nowych. Prowadzi to do ograniczenia swobody wspólników, których wola ustanowienia likwidatorów jest zasadą; wyjątku nie należy natomiast rozszerzać. Stanowisku temu można przeciwstawić szereg argumentów przemawiających za dopuszczeniem ustanowienia przez sąd likwidatorów na podstawie art. 276 § 4 k.s.h., bez konieczności odwołania ich poprzedników. Po pierwsze, posługując się również wykładnią językową, zasadnie się twierdzi, że przepis wyraża tylko sekwencję zdarzeń: jeśli występuje potrzeba odwołania likwidatorów, to musi to nastąpić przed ustanowieniem następnych, zaś spójnik „i” oznacza, iż sąd może odwołać, a także ustanowić nowych, w tym również kolejnych likwidatorów spółki, obok już ustanowionych wcześniej. Odrębne uprawnienie sądu do odwołania i ustanowienia likwidatorów można też wywieść z koniunkcji występującej w § 4 art. 276 k.s.h., z tego powodu, że uprawnienie sądu jest określone jako możliwość jednoczesnego ustanowienia likwidatorów, również w razie orzekania o rozwiązaniu spółki według art. 476 § 3 k.s.h.; nie tworzy to obowiązku sądu do jednoczesnego orzeczenia o rozwiązaniu spółki i ustanowieniu likwidatorów. Spójnik „i” występuje przy takim rozumowaniu w funkcji słów „zarówno może odwołać”, a także „jak i może ustanowić innych”. Po drugie, uzasadnienie przedstawionego poglądu płynie z wykładni systemowej i celowościowej przez takie umiejscowienie art. 276 § 4 k.s.h. w przepisach o rozwiązaniu i likwidacji spółki z o.o., które umożliwia realizację celu ustanowienia likwidatorów, mających doprowadzić do zakończenia postępowania likwidacyjnego w sytuacji, gdy nie można zastosować zasady ich ustanowienia przez samych wspólników, a dotychczasowy likwidator przestał działać wskutek skutecznej rezygnacji z funkcji. Wykorzystując rozumowanie a maiori ad minus można dowodzić, że skoro art. 276 § 4 k.s.h. umożliwia ustanowienie nowego likwidatora w sytuacji, gdy był dotychczasowy likwidator, którego należy zastąpić innym, to tym bardziej powinno się dopuścić słabsze uprawnienie, jakim jest ustanowienie przez sąd nowego likwidatora bez zastępowania poprzedniego, zwłaszcza że on był, lecz zrezygnował z funkcji, zatem jego odwoływanie stało się bezprzedmiotowe. To samo rozumowanie można wykorzystać z powołaniem się na argumenty z art. 271 i art. 276 § 3 k.s.h., bo skoro sąd może orzec o rozwiązaniu spółki i ustanowieniu wówczas likwidatorów, to tym bardziej powinien móc ich ustanowić, gdy postępowanie likwidacyjne jest już w toku, a likwidator (likwidatorzy) przestał funkcjonować (jak w niniejszej sprawie – skutecznie zrezygnował), natomiast w inny sposób, niż wynikający z art. 276 § 4 k.s.h. nie można ustanowić nowych likwidatorów. Po trzecie, z pomocą przychodzi również wykładnia funkcjonalna, wskazująca na ograniczenia zawarte w art. 276 § 4 k.s.h. tylko do wypełnienia zadań tego przepisu i ograniczenia samodzielnego działania sądu. Sąd może ustanowić innych likwidatorów tylko na wniosek, do złożenia którego są uprawnione jedynie osoby mające w tym interes prawny, zaś uwzględnienie wniosku zależy od dowiedzenia wystąpienia ważnych powodów. Przepis pełni zatem funkcję ochronną wobec spółki w likwidacji i jej majątku, a także strzeże interesy wierzycieli oraz tych wspólników, których wielkość udziałów nie pozwala na podejmowanie decyzji za spółkę; mogą oni mieć, podobnie jak wierzyciele, interes w zakończeniu spraw spółki i rozliczeniu jej pozostałego majątku. Za takim poglądem przemawia także zasada bezpieczeństwa obrotu, ponieważ zakończenie likwidacji nie jest możliwe bez ustalenia działających likwidatorów, a brak jest przepisów umożliwiających powołanie likwidatorów w wyraźniejszy sposób, niż to czyni art. 276 § 4 k.s.h. Powołać też należy ratio legis przepisów o rozwiązaniu spółki i jej likwidacji, z których art. 276 k.s.h. ujmuje całość przypadków powołania likwidatorów spółki, poprzez zasadę i wyjątki od niej, przy czym tylko § 4 tego przepisu stanowi o przesłankach ustanowienia likwidatorów spółki przez sąd w trakcie toczącego się postępowania likwidacyjnego. Jedynie w ten sposób postępowanie to może zostać zakończone, a odwoływanie dotychczasowych likwidatorów, np. w razie ich rezygnacji, jest bezprzedmiotowe. W danych okolicznościach, tak jak w sprawie leżącej u podstaw rozważań w niniejszej sprawie, za wykorzystaniem zaprezentowanej wykładni funkcjonalnej art. 276 § 4 k.s.h. przemawia również wzgląd na interes publiczny, skoro w skład majątku konkretnej spółki w likwidacji wchodzi budynek, którego stan techniczny grozi spowodowaniem katastrofy budowlanej. Musi być zatem osoba, a może nią być tylko likwidator, która zlikwiduje majątek spółki. Z tego względu należało, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c., orzec, jak w sentencji uchwały. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 2, pozycja: 9, Sygnatura: III CZP 54/10
Data wprowadzenia do systemu: 23-05-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Sąd może na podstawie art. 276 § 4 k.s.h. ustanowić likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością także wtedy, gdy nie jest to połączone z odwołaniem dotychczasowego likwidatora. Sąd Najwyższy, w sprawie z wniosku kuratora SET sp. z o.o. w G., o ustanowienie likwidatora lub kuratora, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej, na posiedzeniu jawnym w dniu 23 września 2010 r., zagadnienia prawnego, przedstawionego przez Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r.: „Czy p [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 3, pozycja: 16, Sygnatura: III CZP 62/10
Data wprowadzenia do systemu: 23-05-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Wpis w księdze wieczystej prawa własności Skarbu Państwa, wskazujący – jako trwałego zarządcę – określoną jednostkę organizacyjną Skarbu Państwa nieposiadającą osobowości prawnej, może być zaskarżony apelacją wniesioną przez Skarb Państwa reprezentowany przez inną jednostkę organizacyjną, opartą na zarzucie, że zarząd przysługuje tej innej jednostce. Sąd Najwyższy, w sprawie z wniosku Skarbu Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne, Lasy Państwowe, Nadleśnictwo O. oraz Starost [...]
[pełny tekst]




Orzecznictwo Sądów w Sprawach Gospodarczych > Sądu Najwyższego

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2010 r.

Rocznik: 2011, miesiąc: 2, pozycja: 10, Sygnatura: III CZP 44/10
Data wprowadzenia do systemu: 23-05-2011
Data wydania przez organ: b.d.

Teza:
Roszczenie przedsiębiorcy, który jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości przez inny podmiot, przedawnia się w terminie trzech lat. Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa ACV Polska sp. z o.o. we W., przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej sp. z o.o. we W., o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej, na posiedzeniu jawnym w dniu 16 września 2010 r., zagadnienia prawnego, przedstawionego przez Sąd Okręgowy [...]
[pełny tekst]



strony wyników:
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, [25], 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139




POLITYKA PRYWATNOŚCI |  KONTAKT |  ZASADY DOSTĘPU